Het gemeenteraadsbesluit van 25 februari 2013 waarin het reglement van de DROS rond de verdeling van de toelagen werd goedgekeurd
Het besluit van het college van burgemeester en schepenen van 10 april 2017 over de toekenning van noodhulp hongersnood in Afrika
Tijdens het overleg van 29 maart 2017 heeft de DROS besloten om € 3.000 van de 10% noodhulp te bestemmen voor Consortium 12-12, namelijk hongersnood in Zuid-Soedan, Jemen, Somalië en Nigeria.
De beslissing van de federale regering om dit bedrag te verdubbelen.
Minister De Croo heeft nu beslist om de bijdragen die mensen doen aan ‘Hongersnood 12-12’ te verdubbelen. Consortium 12-12, een samenwerking van belangrijke Belgische ngo’s (Caritas International, Handicap International, Dokters van de Wereld, Oxfam Solidariteit, Plan België en UNICEF België) lanceerde vorige week een gezamenlijke oproep voor de slachtoffers van de hongersnood.
Alexander De Croo: “We gaan elke euro die mensen bijdragen aan ‘Hongersnood 12-12’ verdubbelen. Ik roep echt iedereen op om een bijdrage te doen. De ngo’s redden levens en verdienen onze volledige steun.”
Gezien de ernst van de situatie nam het college het besluit om deze humanitarische hulp toe te kennen aan het consortium 12-12, en vraagt aan de gemeenteraad deze beslissing te bekrachtigen.
Technisch gezien spreken we van een hongersnood als aan drie criteria is voldaan: meer dan 30% van de kinderen jonger dan 5 jaar lijdt aan ernstige ondervoeding, elke dag sterven 2 kinderen jonger dan vijf per 10.000 inwoners en de beschikbare voeding per persoon zit onder de 2100 calorieën en 4 liter water. Op dit moment zijn in Zuid-Soedan, Jemen, Somalië en Nigeria 20.000.000 mensen bedreigd, volgens de VN de grootste humanitarische crisis sinds WOII.
Een hongersnood op humanitair vlak betekent algemene mobilisatie. Het enige dat telt is mensenlevens redden. Als er geen water is, moeten vrachtwagens met tanks heen en weer rijden van een plaats waar er wel water is naar de mensen die er geen hebben. Water moet worden opgeslagen, gezuiverd en verdeeld. Oxfam, UNICEF, Caritas, Plan en Handicap International zijn heel actief op dit domein, vaak onder de coördinatie van UNICEF. Hetzelfde geldt voor voedsel, waarvoor het Wereldvoedselprogramma de draaischijf is.
Een hongersnood betekent ook algemene mobilisatie van de gezondheidsorganisaties, zoals Dokters van de Wereld, UNICEF en Plan (want kinderen zijn altijd de eerste slachtoffers). Kinderen, zwangere vrouwen en moeders die borstvoeding geven en die lijden aan ondervoeding, worden geïdentificeerd. Dat betekent dat de screeningsteams zich moeten verspreiden tot in de dorpen, steden of tot bij de nomaden. Zij meten, wegen en verdelen voedingssupplementen. Ook hier speelt de logistiek een belangrijke rol: voedingssupplementen opslaan, ze met vrachtwagens naar de verst verwijderde dorpen brengen, uitdelen en elke week controleren of de kinderen vitaliteit en gewicht bijwinnen.
Tenslotte wordt de gezondheidszorg volledig gemobiliseerd om de zwangerschappen te beveiligen en gaat de aandacht naar de risico’s op epidemieën, want als er water tekort is kan stilstaand water zowel vee als mensen besmetten. Cholera en diarree komen dan bovenop de hongersnood, zoals nu het geval is in Somalië en Zuid-Soedan. Ook daar zitten UNICEF en Dokters van de Wereld, samen met andere NGO’s.
Politiek gezien betekent een hongersnood altijd een gefaalde staat. Staten die te zwak zijn om hun eigen bevolking te beschermen, teelten te verzekeren, drinkwater te voorzien of invoer van voedsel te organiseren.
Maar er is ook de massale solidariteit die levens redt en bergen gezond menselijk verstand dat zich in beweging zet. Zoals de solidariteit van de inwoners van Diest.
De gemeenteraad bekrachtigt de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van 10 april 2017 over de goedkeuring van de bestemming van € 3.000 van de 10% voor noodhulp voor Consortium 12-12: hongersnood in Zuid-Soedan, Jemen, Somalië en Nigeria.